در سفر والدگری، زبان ما یکی از قدرتمندترین ابزارهایی است که شخصیت فرزندمان را شکل می‌دهد. در شتاب زندگی روزمره، کلمه‌ای وجود دارد که برای تحسین موفقیت‌ها و رفتارهای مثبت آن‌ها به کرات به آن متوسل می‌شویم: «آفرین.» اما آیا تا به حال به پیامی که در پس این کلمه‌ی دو بخشی نهفته است، فکر کرده‌اید؟ این تحسین ساده که هنگام تمام کردن یک نقاشی، تکمیل تکالیف یا گرفتن نمره‌ای بالا از زبان ما جاری می‌شود، در واقع تأیید یک نتیجه است. ما ناخودآگاه به فرزندمان این پیام را می‌دهیم که «مهم این است که موفق شوی.» در حالی که رشد، بیشتر از آنکه در موفقیت‌ها باشد، در تلاش، صبر و استقامتی که در مسیر رسیدن به آن موفقیت نشان داده می‌شود، نهفته است. در اینجاست که یک جمله‌ی جادویی وارد میدان می‌شود که به ما امکان می‌دهد پل‌های ارتباطی محکم‌تری بسازیم: «به تو افتخار می‌کنم.»

«آفرین» یک منبع انگیزه‌ی بیرونی است. این کلمه می‌تواند کودک را به سمت جلب تأیید دیگران و دیدن محبت به عنوان دستاوردی مبتنی بر عملکرد سوق دهد. پس از مدتی، کودکان ممکن است فقط به سمت کارهایی بروند که برایشان «آفرین» به همراه داشته باشد و از تجربه‌های جدیدی که ریسک شکست دارند، دوری کنند. زیرا برای آن‌ها، آنچه ارزشمند است، تلاش کردن نیست، بلکه گرفتن آن تأیید است. از سوی دیگر، عبارت «به تو افتخار می‌کنم» یک طنین درونی ایجاد می‌کند. این جمله، فارغ از نتیجه، بر ویژگی‌های شخصی کودک تمرکز می‌کند. این عبارت بیانگر آن است که شما تلاش، مقاومت و دست نکشیدن او با وجود چالش‌ها را می‌بینید و تحسین می‌کنید. این صمیمی‌ترین راه برای گفتن این است که «من تو را به خاطر خودت؛ به خاطر تلاش و استقامتت ارزشمند می‌دانم.»

به عنوان مثال، وقتی فرزندتان آخرین قطعه‌ی پازلی را که ساعت‌ها برای آن زحمت کشیده است، سر جایش می‌گذارد، به جای گفتن «آفرین، تمامش کردی!»، یک قدم به عقب بردارید و به فرآیند فکر کنید. شاید برای پیدا کردن قطعه‌ی درست بارها و بارها تلاش کرده، حتی در لحظاتی که خسته شده، صبر کرده است. آن زمان، گفتن «من به خاطر صبر و دقتی که در برابر قطعات سخت این پازل نشان دادی، به تو افتخار می‌کنم» نشان می‌دهد که شما نه تنها نتیجه، بلکه شخصیت او را نیز گرامی می‌دارید. این رویکرد به کودک می‌آموزد که شکست نیز بخشی طبیعی از فرآیند است. زیرا آنچه تحسین می‌شود، نتیجه نیست، بلکه شجاعت تلاش کردن است. بدین ترتیب، کودک از اشتباه کردن نمی‌ترسد و در برابر سختی‌ها مقاوم‌تر می‌شود. این امر به او یک انگیزه‌ی درونی و خود-شفقتی مادام‌العمر می‌بخشد.

این شیوه‌ی ارتباط، پیوند بین والدین و فرزند را نیز عمیق‌تر می‌کند. فرزند شما حس می‌کند که از سوی شما نه تنها برای موفقیت‌هایش، بلکه برای تمام فرآیندش «دیده» و درک می‌شود. این یک سهم بی‌بدیل در رشد هوش هیجانی او دارد. وظیفه‌ی ما به عنوان والدین، تشویق هر قدم آن‌ها نیست، بلکه این است که به آن‌ها این حس را بدهیم که ما در مسیری که طی می‌کنند، همراهشان هستیم و بیش از هر چیز، تلاش‌هایشان را از صمیم قلب تحسین می‌کنیم. تجربیات و نظرات شما در این زمینه نیز برای ما بسیار ارزشمند است. می‌توانید نظرات خود را از طریق آدرس ایمیل ما cguhasiptekin@gmail.com با ما به اشتراک بگذارید. به یاد داشته باشید، این تغییر کوچک اما معنادار در زبان ما، قدرتی دارد که باور فرزندمان به خود و نگرش او به زندگی را برای تمام عمر شکل خواهد داد.

اخطار حفظ حریم خصوصی: ایمیل‌های ارسالی مطابق با قوانین حفاظت از داده‌ها به اشتراک گذاشته نخواهند شد. در صورتی که تمایل به اشتراک‌گذاری ایمیل خود دارید، لطفاً این موضوع را جداگانه ذکر کنید.